رمانتیکترین شعرهای عاشقانه جملات و نامه های عاشقانه وبلاگهاو سایتهای عاشقانه كارتها و عکسهای عاشقانه
 

زیباترین جملات عاشقانه رمانتیک

 

کاربردی

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/09/01ساعت 10:6 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

نسيم دلنواز و روح انگيز عشق را تا آخرين لحظه حيات  در دل نگه ميدارم تا در آن لحظه هم عاشق باشم و در آخرين برگ خداحافظي ام مي نگارم:
عشق برايم يك عادت بود،يك حاجت بود كه من ازمعبودم گرفتم و به محبوبم هديه كردم

به نام تنها کسي که چشم اميدم خيره به اوست زندگي گل زردى است بنام غم . رنگ سرخيست بنام عشق . فرياد بلنديست بنام آه . مرواريد غلطانيست بنام اشك . آينه ايست بنام دل . اشکيست که خشک ميشود . لبخنديست که محو ميشود و ياديست که در عالمه فراموشي ميماند. يا رب نظر تو بر نگردد بر گشسن روزگار سهل است 

 

اي مهربانترين عاشق
تنها تو هستي كه دستهاي لبريز از مهرت را در دستان تشنهً محبت من مي گذاري
فقط تو دردهاي كهنه و سر باز زدهً تنهاي ام را التيام مي بخشي اي همنوا با صبح
مي داني كه من در مكتب تو عشق را آموختم وبا وجود گرم تو معناي لطيف آفرينش
را لمس كردم
اين تو بودي كه دم مسيحاي خود را در كالبد يخ بسته و كرخ من دميدي وزندگاني را متولد كردي وهستي روياندي
خودت خوب مي داني كه دوست داشتني ترين موجود اين زمانه و هر زمان ديگري
اي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا د ر...


مادر ...
آسمان را سپاس كه باران چون گيسو اني به كوه بخشيد،
كوهستان راسپاس كه رودها را به گسترهً دشتها بخشيد ،
رودها را سپاس كه درخت را سيراب كرد .
درخـت را سپاس كه پرنده بر شاخـسار خويـش ميهمهـان
. كردپرنده را سپاس كه زندگي را چون خنياگري بيتاب
به تحريرتغزل در آ‎ورد تو را سپاس مادر ،كه آسمان و
رود و درخت و پرنده به مهر تو زندگي آموختند، و خدا
را سپاس كه تورا چون سيب سرخ هوا به زمين بخشيد
تورا سپاس كه باران شدي وبر كوير دلم باريدي رود شدي
ومرا درخت خواستي پرنده شدي وترانهً انسان زيستن را
زمزمه كردي من ميوهً دوست داشتني توام...؟


شبهاي زمستاني قلبم را چراغي  نيست و ظلمت روحم را،
روشنايي ودر انزواي  تنهائيم كور سوي  اميد را نمي بينم
چه بس شبها كه دلتنگي صورتم  راشسته و خواهد شست
وچه بسيار روزهايي كه بي قرارت بودم ولي ...
غم هجران  لحظه به لحظه به مرگ نز ديكترم خواهد كرد
وهيچ كس راز دلتنگيهايم را نخواهد فهميد وهيچ چيز برلب
نخواهم آوردچرا كه من گر فتار سنگيني سكوتي هستم كه
 گويا قبل از هر فريادي لازم است...


با  كدامين واژه تو را ستايش كنم كه هر چه مي گردم جمله اي نمي يابم
كه خوبيهاي تو را معني كند و بيانگر همهً خوبيهاي تو باشد
تو يي كه بر كوير زندگيم يك باره باران مهر مي شوي و غمهايم را مي شويي
تو يي كه هر وقت دلتنگ مي شوم آغوش پر مهرت را بر رويم مي گشايي وبا
دستان نوا ز ش گر ت غبار غم از چهره ا م مي زدايي هر گاه تو را استوار بر سجا ده
نمازت مي بينم اشك در چشمانم حلقه مي بندد و آ ن گاه هست كه مي خواهم با
يك بغل گل سرخ تو را در آغوش بگيرم و بگوييم  دوستت دارم اي مادر.

 

بگذار ابريترين شعرهايم را با غريب ترين لهجه بخوانم
اين عادت من است كه هر غروب بر ايوان دلتنگيم مي نشينم
و خويش را مرور مي كنم....

+ نوشته شده در  یکشنبه 1385/07/09ساعت 6:25 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

ابری باش بارا ن شو.... ببار زمین خشک دلم تشنه توست ببار تا ... ازسرزمین دلت سر برون آرم بگذار درتو برویم سبزشوم ای آفتابی ترین لبخند وقتی درآبی ترین نقطه دریای دلت گم شدم روزی از پشت سیاهی چشما نت.... طلوع خواهم کرد

 

وقتی معلم پرسید عشق چند بخشه ؟ زود دستمو بالا بردم و گفتم یک بخش ' اما از وقتی تو رو شناختم فهمیدم عشق سه بخشه : عطش دیدن تو ................ شوق با تو بودن............... و اندوه بی تو بودن

کاش همه ی عشقای دنیا عشق آسمونی بود عشق به خدا بود و صفا و مهربونی بود کاش همه ی آرزوها یافتن عشق و خوبی بود کاش توی دنیای ما ستاره ها چیدنی بود کاشکی گلها همیشه توی باغا شاد بودن حتی توی زمستون هم گلها همیشه باز بودن کاشکی تو قلب آدما عشق و مهربونی بود عاشق خدا بودن کاشکی به این آسونی بود دیگه کمتر آدما فکر دلاشون با خداست نمی دونم که چرا قلبشون از خدا جداست؟!!!

تو در من آن تب گرمي كه آبم ميكند كم كم, نگاهت نيز چون مستي خرابم ميكند كم كم, منم آن كهنه ديواري به جا از قلعه هاي سنگ كه باد و آفتاب آخر خرابم ميكند كم كم.

تو ومن باهم ميشيم ما مابا هم ميشيم يه دريا عشق ما عشق زميني تپشش خيلي قديمي دريا طوفانش زياده اما قلبم طاقت دوري نداره تو بيا بامن يكي شو تا باز آسمون بباره ابر آسمون تو شبها جلوي ماهو مي گيره اما باز از پشت ابرا مهتابو دلم مي بينه نور مهتاب يه اميده واسه ديدنت دوباره ديدن دوباره تو روح تازه ي بهاره تو برام يه آشيونه توبرام يه تكيه گاهي تو عروس شهر عشقي .

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم .

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بهر رنج است اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است .

+ نوشته شده در  شنبه 1385/06/11ساعت 12:11 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

دلـم بـراي کـسـي تـنـگ اسـت که آفـتـاب صـداقـت را به ميهـمـاني گـلهـاي بـاغ مي آورد و گـيـسـوان بـلـنـدش را - به بـادهـا مي داد و دسـتـهـاي سـپـيـدش را به آب مي بخـشـيـد  دلـم بـراي کـسـي تـنـگ اسـت که چـشـمـهـاي قـشـنـگـش را به عـمـق آبـي دريـاي واژگـون مي دوخـت و شعـرهـاي خـوشي چـون پـرنـدگـان مي خـوانـد دلـم بـراي کـسـي تـنـگ اسـت که هـمـچـو کـودک معـصـومي دلـش بـراي دلـم مي سـوخـت.... و او ستاره اي بي فروغ من بود که خودم را از درخشش محروم کردم  
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/06/09ساعت 11:38 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم   اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم   اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم    اگر عشق بودم اهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم  ولي افسوس که نه بارانم   نه اشک   نه گل و نه عشق  اما هر چه هستم دوستت دارم

تفاوتهاي خون و اشک ۱- خون قرمزه رنگه عشقه ، اشک بيرنگه درد عشقه  ۲- خون وقتي مياد بيرون ميسوزه اما اشک اول ميسوزه بعد بيرون مياد ۳ - خون مال زخم جسمه ولي اشک مال زخم روحه ۴ - جاي زخم خون خوب ميشه ولي مال اشک خوب نميشه ۵ -  خون هميشه مال درد و غمه ولي اشک بعضي وقتا مال خوشحاليه ۶ - جلوي خون و ميشه گرفت ولي اشک رو نه  ۷ - از جاري شدن خون، کسي خجالت نميکشه اما بعضيا از اينکه اشک بريزن خجالت ميکشن .

اي مهربانترين عاشق
تنها تو هستي كه دستهاي لبريز از مهرت را در دستان تشنهً محبت من مي گذاري
فقط تو دردهاي كهنه و سر باز زدهً تنهاي ام را التيام مي بخشي اي همنوا با صبح
مي داني كه من در مكتب تو عشق را آموختم وبا وجود گرم تو معناي لطيف آفرينش
را لمس كردم
اين تو بودي كه دم مسيحاي خود را در كالبد يخ بسته و كرخ من دميدي وزندگاني را متولد كردي وهستي روياندي
خودت خوب مي داني كه دوست داشتني ترين موجود اين زمانه و هر زمان ديگري
اي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا د ر...

شبهاي زمستاني قلبم را چراغي  نيست و ظلمت روحم را،
روشنايي ودر انزواي  تنهائيم كور سوي  اميد را نمي بينم
چه بس شبها كه دلتنگي صورتم  راشسته و خواهد شست
وچه بسيار روزهايي كه بي قرارت بودم ولي ...
غم هجران  لحظه به لحظه به مرگ نز ديكترم خواهد كرد
وهيچ كس راز دلتنگيهايم را نخواهد فهميد وهيچ چيز برلب
نخواهم آوردچرا كه من گر فتار سنگيني سكوتي هستم كه
 گويا قبل از هر فريادي لازم است...

مي دوني چرا وقتي ميخواي بري تو رويا چشماتو ميبندي؟ يا وقتي گريه کني چشما تو ميبندي؟ حتي بخواي کسي روببوسي چشماترو مي بندي؟ چون قشنگترين چيزهاي اين دنيا قابل ديدن نيست

با اشک شوقی بر جاده ی قلبت قدم نهادم و پرچم عشق را در بلندای آن قرار دادم تا هوا خواهانت بدانند که تیر عشقت بر قلبم نشسته است ...

مهربانم تو بگو بعد از تو از کدام دریچه ی آسمان به تماشا بنشینم و با کدام واژه عشق را معنا کنم ؟ بی تو همه ی فصلها خاکستری و همه ی ستاره ها خاموشند. کیفر شکستن دل من چند جاده غربت و چند آسمان تنهایی است باور کن من هنوز هم به قداست چشمان تو ایمان دارم برای او که وسط قلبش اندازه ی تمام عاشقانه های روی زمین است .

مرگ از زندگی پرسید : آن چیست که باعث می شود تو شیرین و من تلخ جلوه کنم؟ زندگی لبخندی زد و  گفت : دروغهایی  که در من نهفته است و حقیقتی که تو در وجودت داری !

شیشه ی پنجره را باران شست ، از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟...

بر دنیای تو قدم زنان می روم تو را ماهی نورانی در اوج آسمان نقاشی می کنم و تنها در جاده ای حرکت می کنم که مرا به سوی تو روان سازد ...

عشق به معنای زندگی با شخصی نیست که دوستش دارید بلکه به معنای زندگی با شخصی است که بدون حضورش قادر به ادامه ی حیات نباشید .

وقتی که تو را دیدم بذر عشقت در قلبم کاشته شد با محبت آن را آبیاری کردم و با لطافت آن را نورانی کردم و اینک عشقت در قلبم سر به فلک کشیده و جوانه های خاطره را به میوه های آرزو سپرده من با دستان انتظار میوه هایت را می چینم و لبریز از امید فریاد می کشم تک درخت عشق و امید و آرزوی من با تمام وجود دوستت دارم .

نمی دانم هنگام فراق و غربت بگریم یا بخندم ولی با اطمینان از فرسنگها فاصله ها به تو می گویم که عزیزم یادت همیشه در ذهن من خواهد ماند و تا همیشه دوستت دارم .


 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/06/09ساعت 10:54 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/05/23ساعت 10:5 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

+ نوشته شده در  شنبه 1385/04/24ساعت 11:17 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

به پای کوهستان سردی مردی می زیست؛تنها چیزی که نداشت تنهایی بود.....
در قله کوهی , روزی ؛ تکه آیینه ای در خاک دید؛ چشمان مرد , خمار آیینه شد :
شهر آیینه پشت کوهها , در سینه آیینه میدرخشید.
آیینه که در آیینه چشمان مرد خود را میدید , نمی ندانست که ملک اسکندریست ؛شیدایش شد.....
بامداد فردا روز , مرد با بار سفر ؛ روبروی آیینه رهسپار بود:
-
باید بروم ؛ بزودی از آسمانها تورا می خوانم...

روز چهلم ؛
اشک دل تنگ آسمان , که داغ دل آیینه را در آغوش کشید , ترکید...
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/04/22ساعت 8:43 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه يادم گل ياد تو درخشيد باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم ...

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام....بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فروريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آمد تو به من گفتي از اين عشق حذر كن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است

تا فراموش كني چندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم

روز اول كه نگاهم به تمناي تو پر زد

چو كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نرميدم نگسستم

باز گفتم كه تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتادم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت

اشك در چشم تو لرزيد ماه بر عشق تو خنديد

يادم آمد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم..نگسستم نرميدم.

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم

نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم نكني ديگر از آن كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/02/06ساعت 6:1 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

آخرین نگاه تو هر شب در دادگاه کشور عشق نشسته است من شاکی ام و ماه قاضی ، ستاره ها عکس می گیرند ، فرشتگان خبرنگارند و می خواهند در قیامت محشر را از مظلومیت من خبردار کنند  اشکهایم را شاهد گرفته ام و می خواهم به داغی چشمانم شهادت دهم ، و تو ... ای کاش برگردی و در دادگاه از نگاهت دفاع کنی و از من رضایت بگیری ...
+ نوشته شده در  شنبه 1385/01/19ساعت 8:29 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

اگر بهترین دوستم نیستی پس لا اقل بهترین دشمنم باش اگر غمخوارم نیستی لا اقل بزرگترین غمم باش هر چه هستی همیشه بهترین باش چون بهترین ها همیشه در یاد خواهند ماند پس لا اقل در بدترین خاطره هایم بهترین باش !

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/01/17ساعت 7:35 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

 
می گفت عا شقم ، دوستش دارم و بدون او هيچم و برای او زنده هستم...
او رفت و تنها ماند ....
زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد...
از او پرسیدم از عشق چه می دانی ؟ برایم از عشق بگو....
گفت:عشق اتفاق است بايد بشينی تا بیفتد!!!
گفت:عشق آسو دگيست ,خيال است...خيالی خوش...
گفت:ماندن است ....فرو رفتن در خود است....
گفت:خواستن و گرفتن و برای خود کردن است....
گفت: عشق ساده ست ، همين جاست دم دست و دنيا پر شده از عشقهای زود....
گفت: عشق دروغی بیش نیست....

*********************************

گفتم: تو عاشق نبودی و نیستی........
گفتم:عشق یک ماجراست ، ماجرایی که باید آن را بسازی....
گفتم:عشق درد است ...
گفتم:عشق رفتن است عبور است ، نبودن است...
گفتم: عشق تضاد است....
گفتم:عشق جستجوست ، نرسیدن است...... نداشتن و بخشیدن است....
گفتم:عشق آغاز است , دیر است و سخت است....
گفتم:عشق زندگیست ولی از یه نوع دیگه.....

**********************************
به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام ...
گفتم عشق راز است ....
راز بین من و توست و بر ملا نمی شود ....
هیچ وقت پایان نمی یابد . مگر به مرگ.....
آهی سردی کشید....
دیگه هیچی نگفت....
سرشو انداخت پائین و آروم از پیشم رفت....                                    


+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/01/14ساعت 8:39 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

جان مورفي: اينكه جهت باد به كدام طرف است مهم نيست مهم اين است كه تو بادبان را به كدام طرف مي چرخاني.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1385/01/10ساعت 6:20 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/01/09ساعت 10:35 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

هیچ وقت از دوست داشتن انصراف نده حتی اگه کسی بهت دروغ گفته باشه بازم بهش فرصت بده چون روزی فرا می رسه که خودت محتاج فرصت دادن دیگران می شی !!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/01/09ساعت 10:22 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

مهربانم تو بگو بعد از تو از کدام دریچه ی آسمان به تماشا بنشینم و با کدام واژه عشق را معنا کنم ؟ بی تو همه ی فصلها خاکستری و همه ی ستاره ها خاموشند. کیفر شکستن دل من چند جاده غربت و چند آسمان تنهایی است باور کن من هنوز هم به قداست چشمان تو ایمان دارم برای او که وسط قلبش اندازه ی تمام عاشقانه های روی زمین است .

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/01/09ساعت 6:13 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

هیچ کدوممون نمی تونیم به دلمون یاد بدیم که هیچ وقت نشکنه ! ولی حداقل می تونیم بهش یاد بدیم که وقتی شکست لبه ی تیزش دست اونی رو که شکستتش رو نبره ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/01/09ساعت 6:5 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

زندگي همانند زنگ درس نقاشي كردن است با مداد رنگي ولي بدون پاك كن زندگي درس حساب است، خوبيها را جمع، بديها را كم ، خوشي‌ها را ضرب و شاديها را تقسيم كنيم. زندگي تفريح است ميان تولد و مرگ و در نهايت زندگي نكن براي مردن، بمير براي زندگي كردن

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/01/07ساعت 0:49 قبل از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

زمان فقط حال است و آن حال است و مهمترين فرد كسي است كه او را حال مي بيني  " تولستوی "

+ نوشته شده در  شنبه 1385/01/05ساعت 8:36 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   | 

هيچ وقت دل به کسي نبند

چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه

ولي اگه دل بستي …

هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اينقدر بزرگه که ديگه پيداش نميکني

+ نوشته شده در  شنبه 1385/01/05ساعت 8:16 بعد از ظهر  توسط محمد همیشه باران   |